Slimmer deal sourcing met AI bij hoge rentes

AI in Nederlandse Vastgoed: PropTechBy 3L3C

Hoge rentes en krappe cap rates dwingen Nederlandse vastgoedbeleggers tot slimmer deal sourcing. AI en PropTech maken het verschil in welke deals nog wél werken.

AI vastgoedPropTechdeal sourcingvastgoedinvesteringendata-analyseNederlandse vastgoedmarkt
Share:

Featured image for Slimmer deal sourcing met AI bij hoge rentes

Slimmer deal sourcing met AI bij hoge rentes

De Nederlandse vastgoedmarkt draait nog steeds door, maar de rek is er voor veel beleggers wel uit. Netto-aanvangsrendementen (cap rates) zijn in veel segmenten hard ingedrukt, terwijl de rente sinds 2022 fors hoger ligt dan in de jaren ervoor. De simpele rekensom “goedkoop geld + middelmatig object = prima rendement” werkt niet meer.

Daarom zie je nu iets interessants gebeuren: partijen die wél blijven aankopen, doen dat veel slimmer. Ze gebruiken data, algoritmes en steeds vaker AI-gedreven PropTech om deals te sourcen, risico’s in te schatten en waardecreatie vooraf door te rekenen. Wie nog vooral op gevoel en netwerk selecteert, loopt achter.

In deze blog laat ik zien hoe AI Nederlandse vastgoedprofessionals helpt om in een markt met hoge rentes en krappe cap rates tóch goede deals te vinden. Met voorbeelden, concrete toepassingen en een paar praktische stappen om zelf te beginnen.


Waarom klassieke deal sourcing niet meer genoeg is

Deal sourcing op basis van ‘we horen wel wat er speelt’ werkte zolang alles meezat: lage rente, stijgende waarden, ruime financiering. Die tijd is voorlopig voorbij.

In de huidige marktomgeving gelden drie harde realiteiten:

  1. Hogere financieringskosten drukken direct de cashflow.
  2. Strengere banken vragen meer eigen vermogen en scherper risicobeheer.
  3. Kopers zijn kritischer; exit yields zijn minder voorspelbaar.

Als je dan nog steeds:

  • alleen kijkt naar aanbod dat via makelaars in de inbox komt,
  • een ruwe Excel maakt op basis van ervaringscijfers,
  • en pas ná aankoop in detail ontdekt wat er technisch en juridisch speelt,

…dan betaal je bijna altijd te veel of loop je risico dat de businesscase niet uitkomt.

AI verandert dit spel. Niet door “magisch” betere deals te laten verschijnen, maar door veel meer informatie sneller, consistenter en objectiever te verwerken dan een menselijk team ooit kan.


Hoe AI deal sourcing in Nederlands vastgoed verandert

De kern: AI maakt van reactief zoeken naar aanbod een proactief, datagedreven proces waarin je precies weet wáár je welke kansen moet pakken.

1. Van passief aanbod naar actieve deal hunting

AI-modellen kunnen grote datasets combineren en patronen herkennen die met het blote oog onzichtbaar blijven. Denk aan:

  • transactiedata (Kadaster, eigen deals, taxaties),
  • huurprijzen en leegstand per wijk,
  • demografie en inkomensontwikkeling,
  • energielabels en bouwjaar,
  • bestemmingsplannen en vergunningshistorie.

Door die data samen te brengen kun je modellen trainen die bijvoorbeeld voorspellen:

  • in welke straten eigenaren met hoge verkoopkans zitten (bijv. lange eigenduur, verouderd pand, beperkte verduurzaming);
  • welke complexen ondermaats presteren t.o.v. de buurt (huur, bezetting, energiekosten);
  • waar herontwikkelingspotentieel zit (bestemmingswijzigingen, binnenstedelijke verdichting).

De output is een ranked lijst van kansrijke objecten en gebieden, nog vóórdat ze publiek in de verkoop komen. Assetmanagers en acquisitieteams kunnen dan gericht bellen, langsgaan of off-market voorstellen doen.

2. Slimmer rekenen met cap rates en scenario’s

Cap rates zijn tegenwoordig allesbehalve stabiel. AI helpt om realistischer te modelleren hoe rendementen zich kunnen ontwikkelen.

Een AI-ondersteund waarderingsmodel kan bijvoorbeeld:

  • historische data van Nederlandse deelmarkten gebruiken om dynamische cap rate-curves te bouwen per segment (bijv. logistiek Randstad vs. woningen middelgrote steden);
  • scenario’s doorrekenen op basis van renteverwachtingen, inflatie en huurindexatie;
  • automatisch gevoeligheidsanalyses maken: wat gebeurt er met je IRR als de exit yield 25 basispunten hoger uitvalt?

Het gevolg: je ziet sneller welke deals robuust zijn, zelfs als de rente langer hoog blijft, en welke projecten slechts op het randje rendabel zijn.

3. AI als “due diligence-assistent”

Due diligence is traditioneel arbeidsintensief en gefragmenteerd: technische inspecties, juridische scans, huurcontracten, VvE-stukken, alles door elkaar. AI kan hier als versneller en kwaliteitsbewaker fungeren.

Voorbeelden:

  • Documentanalyse: taalmodellen die binnen seconden honderden pagina’s splitsingsakten, erfpachtcontracten en huurovereenkomsten scannen en opvallende clausules markeren (indexatie, breakopties, bijzondere verplichtingen).
  • Risico-indicatoren: classificatie van objecten op basis van o.a. bouwjaar, type fundering, asbest- en verduurzamingsrisico’s.
  • ESG-checks: automatische beoordeling van energielabels, gasverbruik en mogelijke verduurzamingsmaatregelen met inschatting van capex en effect op waarde.

Zo ontstaat een gestandaardiseerd risicoprofiel per deal, waardoor je offertes en biedingen veel beter met elkaar kunt vergelijken.

4. Lokale marktkennis, maar dan opgeschaald

Nederland is klein, maar vastgoed is hyperlokaal. Een model dat landelijk gemiddelden gebruikt, heeft beperkte waarde. De truc is om AI te voeden met fijnmazige, Nederlandse data.

Denk aan:

  • micro-locatie analyse (straatniveau: voorzieningen, OV, geluid, wateroverlast, veiligheid);
  • huurdersprofielen voor woonwijken (studenten, starters, senioren, expats);
  • lokale regelgeving (parkeerbeleid, transformatiebeleid, milieuzones, erfpachtvoorwaarden).

AI kan per wijk of zelfs per straat een op maat gemaakte investeringsscore genereren. Niet alleen “goed” of “slecht”, maar ook: welk type strategie past hier? Value-add door verduurzaming? Splitsen en verkopen? Herontwikkeling naar mixed-use?


Concreet: zo zetten Nederlandse partijen AI in voor deal sourcing

Om het wat tastbaarder te maken, drie praktijkscenario’s die ik vaak zie bij Nederlandse beleggers en ontwikkelaars.

Scenario 1: Institutionele belegger – woningportefeuille

Een pensioenfonds wil de woningportefeuille uitbreiden in middelgrote steden, maar loopt vast op lage aanvangsrendementen en concurrentie van andere beleggers.

AI-aanpak:

  • Model voorspelt wijken waar huurvraag stevig blijft ondanks economische tegenwind.
  • Algoritme scant Eigendoms- en transactiedata en selecteert complexen met:
    • relatief lage huren t.o.v. markt;
    • slecht energielabel;
    • lange eigenduur van de huidige eigenaar.
  • Output: shortlist van 200 objecten, geprioriteerd op value-add potentieel.

Resultaat: een acquisitieteam kan gericht off-market gesprekken starten in plaats van passief wachten op een biedingsstrijd.

Scenario 2: Developer – transformatie van leegstaand kantoor

Een ontwikkelaar zoekt binnenstedelijke kantoorlocaties met transformatiepotentieel naar woningen.

AI-aanpak:

  • Model combineert leegstandscijfers, bestemmingsplannen en bouwjaar.
  • AI scant gemeentelijke stukken en raadsbesluiten op signalen van verdichtingsbeleid en woningbouwopgaven.
  • Voor kansrijke panden rekent een waarderingsmodel verschillende scenario’s door (huur, verkoop, mixed-use) met bijbehorende IRR en risico-indicatoren.

De ontwikkelaar ziet direct welke panden wél en niet de moeite zijn om verder te onderzoeken en met welke gemeente eerst aan tafel te gaan.

Scenario 3: Family office – defensieve cashflow

Een Nederlands family office wil bij hogere rentes vooral stabiele cashflow. Geen grote ontwikkelrisico’s, wel inflatiebescherming.

AI-aanpak:

  • AI-modellen rangschikken winkelcentra en dagwinkellocaties op basis van:
    • type huurders (dagelijkse boodschappen vs. mode);
    • lokale koopkracht;
    • concurrentie in de buurt;
    • parkeer- en OV-bereikbaarheid.
  • Due diligence-assistent scant huurovereenkomsten op breakopties en indexatie-afspraken.

Zo ontstaat een lijst met relatief defensieve objecten met voorspelbare kasstroom, ondanks rentevolatiliteit.


Valkuilen: waar je scherp op moet zijn

AI in PropTech klinkt aantrekkelijk, maar zonder goede basis gaan projecten mis. Er zijn drie terugkerende valkuilen.

1. Slechte of onvolledige data

AI is zo goed als de data die je erin stopt. Nederlandse vastgoeddata is versnipperd over:

  • interne systemen (ERP, Excel, taxaties),
  • openbare bronnen,
  • makelaars en taxateurs.

Wie direct “AI-algoritmes” wil, maar zijn basisdata niet op orde heeft, krijgt rommelige uitkomsten. De prioriteit ligt daarom bij:

  • datakwaliteit (consistentie, actualiteit);
  • duidelijke definities (wat bedoel je precies met leegstand, markthuur, onderhoudsniveau?);
  • centrale data-infrastructuur.

2. Zwarte doos zonder uitleg

Veel vastgoedprofessionals vertrouwen hun rekenmodellen omdat ze snappen wat erin zit. AI kan voelen als een zwarte doos. Dat is een serieus adoptieprobleem.

Oplossing: gebruik uitlegbare modellen en dashboards die laten zien waarom een deal een hoge of lage score krijgt. Bijvoorbeeld door per object de belangrijkste variabelen en hun impact te tonen.

3. Geen integratie met het echte werkproces

Een model dat ergens los draait, maar niet aansluit op hoe acquisitie, assetmanagement en investment committees werken, sterft een stille dood.

Wat wél werkt:

  • AI-rapportages direct in de deal-pipeline (CRM of dealflow-tool);
  • vaste AI-sectie in investment memos;
  • training van teams om met de inzichten te werken, niet ertegenin.

Hoe je praktisch start met AI voor deal sourcing

Je hoeft niet meteen een compleet datateam op te tuigen. Een paar gerichte stappen kunnen al veel opleveren.

Stap 1 – Bepaal je strategie heel scherp

AI is geen doel, maar een hulpmiddel voor je investeringsstrategie.

  • Wat zoek je precies (assetklasse, regio, risicoprofiel)?
  • Waar ligt je onderscheid (herontwikkeling, verduurzaming, huurdersmix)?
  • Welke beslissingen wil je met meer data en AI onderbouwen?

Hoe scherper dit is, hoe gerichter je modellen kunt bouwen of tools kunt selecteren.

Stap 2 – Breng je datahuis op orde

Begin met wat je al hebt:

  • historische deals,
  • taxaties,
  • huurcontracten,
  • onderhoudsdata,
  • cashflowprojecties.

Maak één basisdataset per object. Desnoods simpel, maar wel schoon en consistent. Dit is je brandstof voor elk AI-project.

Stap 3 – Start klein met één use case

Voorbeelden van haalbare pilots in 3–6 maanden:

  • AI-model dat een deal score geeft op basis van een beperkt aantal variabelen;
  • documentanalyse voor huurovereenkomsten en erfpacht;
  • micro-locatie scoringsmodel voor één stad of regio.

Meet vervolgens: waar heeft dit concreet tijd bespaard, risico verminderd of betere deals opgeleverd?

Stap 4 – Bouw interne kennis én kies partners

Je hoeft niet alles zelf te ontwikkelen, maar iemand intern moet wél begrijpen wat er gebeurt. Combineer daarom:

  • interne “product owners” uit investment of assetmanagement;
  • externe PropTech-partners of data scientists met vastgoedervaring.

De sterkste teams die ik zie, combineren AI-expertise + diepe marktkennis. Alleen samen kom je tot modellen die in de Nederlandse praktijk standhouden.


Waar dit past in de bredere PropTech-transformatie

Deze blog hoort bij de serie “AI in Nederlandse Vastgoed: PropTech”. In andere artikelen gaan we in op waarderingsmodellen, huurderanalyse en gebouwbeheer. Deal sourcing is daar de logische voorkant van: hier bepaal je welke assets überhaupt in je portefeuille komen.

Wat je ziet gebeuren, is dat de hele vastgoedketen langzaam één datagedreven systeem wordt:

  • AI helpt bij het vinden en beoordelen van deals;
  • slimme taxatiemodellen verfijnen waarderingen en financiering;
  • huurderanalyses en gebouwbeheer optimaliseren cashflow en kosten;
  • en aan het eind voedt al die operationele data weer de modellen voor nieuwe investeringen.

Wie nu bij deal sourcing met AI begint, legt de basis voor die hele cyclus. In een markt met hoge rentes en krappe cap rates is dat geen luxe meer, maar een concurrentievoordeel.

Als je met je organisatie wilt onderzoeken waar AI de meeste impact kan hebben op jullie dealflow, begin dan met één scherpe vraag: “Welke beslissing nemen wij nu nog vooral op gevoel, terwijl er eigenlijk genoeg data is om het beter te doen?” Daar ligt meestal je eerste winst.