Як унікальная клюква ў пудры з Глыбокага паказвае, дзе AI і аўтаматызацыя даюць хуткі эфект у харчовай вытворчасці Беларусі.

AI ў харчовай вытворчасці: урокі клюквы з Глыбокага
27 чалавек у штаце, 600–800 кг прадукцыі за змену і ўсяго 30 сутак тэрміну прыдатнасці — так выглядае матэматыка адной з самых незвычайных харчовых вытворчасцей Беларусі. У Глыбокім працуе адзіная ў краіне лінія, якая робіць клюкву ў цукровай пудры з свежых ягад. Без кансервантаў, без штучных араматызатараў і без «падстрахоўкі» доўгім складам.
Гэта гісторыя пра сямейны бізнес, але для нашай серыі «Як штучны інтэлект трансфармуе вытворчасць і прамысловасць у Беларусі» яна важнейшая як прыклад: нават там, дзе «рэцэпт з савецкіх часоў», усё трымаецца на тэхналогіі, кантролі якасці і дысцыпліне даных. А значыць — на глебе, дзе AI і аўтаматызацыя даюць вельмі практычны эфект.
Ніжэй — што можна ўзяць з досведу глыбоцкай «Аржаніцы» (брэнд «Пацалункi‑Падарункi») і як перакласці гэта на мову сучасных AI‑праектаў у вытворчасці.
Чаму «клюква ў пудры» — пра інжынерыю, а не пра салодкае
Ключ да стабільнай якасці ў такім прадукце — не «сакрэтны інгрэдыент», а стабільны працэс. У Глыбокім ён трымаецца на трох рэчах: уласным абсталяванні, дакладных патрабаваннях да сыравіны і строгім кантролі бяспекі.
Па словах кіраўніка прадпрыемства Васіля Брыленка, закаточны стол — распрацоўка яго бацькі, тэхналагічная лінія і працэс запатэнтаваныя, а рэцэптура ўзгодненая з рэгулятарамі. І нават цукровую пудру яны не купляюць: меляць цукар самі на мікра‑мельніцы, каб атрымаць «пуховую» фракцыю.
Вось важны момант для кіраўнікоў заводаў і цэхаў: унікальнасць прадукта амаль заўсёды вырастае з унікальнасці працэсу. AI тут не «модны дадатак», а інструмент, які дапамагае працэс зрабіць паўтаральным, прадказальным і маштабаваным.
Дзе ў гэтай схеме хаваецца «AI‑патэнцыял»
Нават без «робатаў у кадры» тут шмат задач для лічбавага кіравання:
- кантроль стабільнасці пудры (вільготнасць, тэмпература, фракцыя);
- кантроль якасці ягад да і пасля сартавання;
- кіраванне сушкай (каб пудра трымалася, але ягадa не «выцягнула» сок);
- планаванне выпуску і лагістыкі пры тэрміне прыдатнасці 30 дзён.
Усё гэта — класічныя кейсы для AI ў вытворчасці, дзе алгарытмы працуюць з датчыкамі, камерамі, партыямі і графікамі.
Даныя як сыравіна: што дае строгі ўводны кантроль ягад
Прадпрыемства закупляе значныя аб’ёмы ягад: у 2025 годзе — 38,5 тоны клюквы, а таксама дзікарослую голубіку, брусніцу і садовую маліну. Але галоўнае не аб’ём, а патрабаванні: патрэбна клюква дастаткова буйная, моцная, з “белым бочкам”.
Далей — дзве сартавальныя машыны ўласнай вытворчасці: на стадыі сартавання прыбіраюць мох, лісце і іншыя ўключэнні. Гэта «простая механіка», але яна закладае тое, што ў AI‑праектах называецца quality data pipeline: калі ўваход нестабільны, ніякая аналітыка не ўратуе.
Радыяцыйны кантроль як прыклад «непрыемнай» праўды пра вытворчасць
Ёсць і частка, пра якую не любяць казаць у маркетынгу, але яна вызначае давер: балоты — канцэнтратары радыяцыі, таму патрэбны кантроль Cs‑137.
- Норма для свежай дзікарослай клюквы па Cs‑137: не вышэй за 185 Бк/кг.
- На прадпрыемстве паведамляюць, што ў іх паказчык трымаецца ў межах 10–20 Бк/кг (узровень натуральнага фону).
Гэта добры ўрок для любой прамысловасці: празрыстасць кантролю бяспекі прадаецца лепш за рэкламныя лозунгі. А AI тут можа дапамагчы рабіць такі кантроль хутчэй (аўтаматычны ўлік партый, трасіроўка, аналітыка адхіленняў), а не «замяняць лабараторыю».
Вытворчы працэс: дзе аўтаматызацыя дае найбольш хуткі ROI
Васіль Брыленок апісвае лінію так: нанясенне пудры адбываецца на закаточным стале, пасля чаго прадукт яшчэ «далікатны» — пудра рассыпаецца. Таму патрэбная фінальная сушка ў шафах, і толькі потым фасоўка. Прадукцыйнасць — 600–800 кг за змену.
Калі перакласці гэта на мову «лічбавага цэха», то ёсць тры зоны, дзе AI і аўтаматызацыя даюць хуткі эфект без «рэканструкцыі завода»:
1) Камп’ютарны зрок для якасці ягад і выхаднога драже
Камеры + мадэль камп’ютарнага зроку могуць:
- адрозніваць ягаду патрэбнага памеру/колеру;
- выяўляць пашкоджанні, мяккасць па ўскосных прыкметах;
- кантраляваць раўнамернасць пакрыцця пудрай (працэнт аголенай паверхні).
Практычны вынік: менш ручных спрэчак «гэта яшчэ нармальна ці ўжо брак», больш стабільны прадукт на паліцы.
2) Прадказальная сушка: датчыкі + мадэль, а не «адчуванне майстра»
Сушка — месца, дзе нараджаюцца і брак, і эканомія. Звычайны шлях: паставілі «як заўсёды», а потым ловім праблемы.
Лічбавы шлях: датчыкі тэмпературы/вільготнасці + журнал партый + мадэль, якая раіць рэжым. Мэта простая: пудра трымаецца, ягадa не перасыхае і не “пускае сок”.
3) Планаванне выпуску пад 30 дзён тэрміну прыдатнасці
30 дзён — гэта абмежаванне, якое робіць склад «памылкай па змаўчанні». Таму AI ў лагістыцы і планаванні можа:
- прагназаваць попыт па каналах (розніца паміж рэгіёнамі, сезоннасцю);
- аптымізаваць графік вытворчасці і адгрузак;
- зніжаць спісанні і «пажарныя» змены.
Для снежня гэта асабліва актуальна: перад Новым годам попыт на падарункавыя салодкасці скачком расце, а пасля святаў падае. AI‑прагноз тут працуе як страхоўка ад лішкаў.
Міф: AI патрэбны толькі «вялікім заводам»
Большасць кампаній у Беларусі адкладаюць AI, бо думаюць, што гэта пра мільённыя бюджэты і каманды data science. Рэальнасць прасцейшая: AI пачынаецца з двух рэчаў — даных і вузкага бізнес‑выніку.
Глыбоцкі кейс добра паказвае, што нават невялікі штат (27 чалавек) можа трымаць унікальную вытворчасць дзякуючы тэхналагічнай дысцыпліне. У такіх умовах AI‑праект павінен быць маленькім, але «прыбітым да падлогі»:
- Адна лінія → адзін паказчык (брак, выхад, стабільнасць пакрыцця).
- Мінімум датчыкаў → максімум карысці.
- Пілот 6–10 тыдняў → рашэнне пра маштабаванне.
Калі вы не можаце сфармуляваць, які паказчык палепшыцца ўжо ў гэтым квартале, вы яшчэ не гатовыя да AI.
Што спытаюць кіраўнікі: «А як з кадрамі і ўкараненнем?»
У інтэрв’ю прагучала важная дэталь: спецыялістаў для такога вытворчасці нідзе не рыхтуюць, таму новых супрацоўнікаў вучаць на месцы; ёсць супрацоўніцтва з каледжам хлебапячэння.
Гэта наўпрост пераносіцца і на AI ў прамысловасці: гатовых «AI‑аператараў цэха» мала. Таму працоўная схема такая:
- майстар/тэхнолаг задае крытэры якасці;
- інжынер аўтаматызацыі падключае датчыкі/камеры;
- аналітык будуе простую мадэль і справаздачу;
- каманда замацоўвае новую інструкцыю.
У маёй практыцы лепш за ўсё працуюць праекты, дзе AI не «замяняе людзей», а забірае руціну праверак і дадае прадказальнасць.
Натуральнасць + тэхналогіі: чаму гэта працуе як брэнд
Прадпрыемства падкрэслівае натуральнасць: без танных заменнікаў, фарбавальнікаў, араматызатараў. Прадукцыя мае дэкларацыі адпаведнасці ТР ТС (ЕАЭС). У 2025 годзе флагман — «Клюква ў цукровай пудры» — атрымаў Гран‑пры на PRODEXPO‑2025 як «лепшы сувенірны прадукт».
Для рынку гэта сігнал: «традыцыя» сама па сабе не прадае. Прадукт прадае спалучэнне:
- прадказальнай якасці (працэс, кантроль, дакументы),
- гісторыі паходжання (ягадная сыравіна, рэгіён),
- хуткасці рэакцыі (новыя густы: какао, карыца, імбір, кардамон, апельсін, кава),
- інжынернай культуры (сваё абсталяванне, патэнты, мадэрнізацыя).
AI ў гэтай формуле — не «прыгожы банцік», а спосаб утрымаць якасць, калі асартымент расце, а чалавечая ўвага абмежаваная.
Калі вы думаеце пра AI на сваёй вытворчасці: план на 30 дзён
Каб не загразнуць у прэзентацыях, прапаную просты маршрут, які падыходзіць і харчовай, і машынабудаўнічай, і дрэваапрацоўчай вытворчасці:
- Абярыце адзін вузкі працэс, дзе ёсць вымяральная страта: брак, прастоі, лішні ручны кантроль.
- Апішыце «добра/дрэнна» ў лічбах: напрыклад, доля браку, час на праверку, скаргі.
- Збярыце 2–4 тыдні даных (нават у Excel) і вызначыце мінімальны набор датчыкаў/фатаграфій.
- Запусціце пілот: камп’ютарны зрок або мадэль прагназавання — у залежнасці ад задачы.
- Замацуйце вынік у інструкцыі і толькі потым думайце пра маштабаванне.
Калі ў вас, як у Глыбокім, ёсць абмежаванні накшталт 30‑дзённага тэрміну прыдатнасці, гэта нават плюс: яно прымушае сістэму быць дакладнай.
Фінальная думка для нашай серыі пра AI ў прамысловасці Беларусі простая: традыцыйныя прадукты жывуць доўга, але толькі тады, калі за імі стаіць сучасная вытворчая культура. А штучны інтэлект — адзін з самых практычных інструментаў, каб гэтую культуру ўмацаваць.
Калі вы хочаце знайсці «свой» кейс для AI — у кантролі якасці, планаванні або аўтаматызацыі — пачніце з аднаго пытання: дзе ў вашым працэсе сёння ўсё трымаецца на інтуіцыі, а павінна трымацца на даных?